Ver van mijn bed-show.

Niet dus. Een hoop dingen in mijn leven spelen zich helemaal niet zo ver van mijn bed af. Ik zit nog steeds op een of andere wolk, roze, blauw, zwart, ik weet het niet, maar deze dingen - gebeurtenissen - zíjn mijn leven. Wanneer start ik eens of wanneer ga ik er in mee. Soms heb je een keerpunt nodig in je leven. Wanneer heb je die bereikt. In films is die altijd met een groot gebaar. Altijd ontzettend obvious! maar in "real-life" is dat voornamelijk een vlug gebaar, een kleinigheid, een zucht, een klik... Als je niet oplet dan mis je hem zelfs. Maar er zijn momenten dat je scherp genoeg bent en je geest niet vertroebeld door oud zeer of zorgen. Dan ineens heb je de ommekeer te pakken en weet je wat te doen. Ik heb dat altijd onzin gevonden, maar hij bestaat echt. Dan zie je het spreekwoordelijke licht. Weet je ineens wat goed voor je is en wat je wil met je leven. Dat laatste ben ik nog niet helemaal over uit. Ik heb de klik gehoord, de zucht gevoeld, maar wat ik met mijn leven wil is me nog niet precies duidelijk. 

Maar ik kom er in de buurt, er begint zich een beeld te vormen. Ik ben 31 en ik sta op een punt in mijn leven die ik niet snel zal vergeten. Ik ben met veel dingen laat geweest. Ik liep met 9 maanden en praatte ook al heel vlot, maar de rest is allemaal laat gekomen. Ben heel lang kind geweest, wist nooit wat ik wilde doen in mijn leven. Maar nu. Nu is het zo ver. 

Als ik de jeugd van tegenwoordig zie, zijn ze op hun 10de al verder dan ik op mijn 17de, eerder was ik daar jaloers op. Nu niet meer. Zo ben ik. Dit is míjn leven!! En ik vul het in zoals het goed voelt. En geloof me er is niets lekkerders dan er zo lang over doen! Want je leven is het waard geleefd te worden. Je leven is het waard van te genieten..